Düşüncelerinden akıp kızıl dudaklarında kaldı seni seviyorum kelimesi.Hiç bir zaman düşmedi o dudaklardan sevdiğinin kelimesi.Ne kadar kızsa da ufak bir dokunuş mutlu etti.Saatlerce soğukta sarılmak yıldırmadı sevgisini.Her geçen gün biraz daha sevdi.Sarıldı delicesine sevişti. Her gün kaybetme korkusu kapladı içini.Her geçen gün ne kadar çok sevdiyse bir o kadar arttı öfkesi.Konuşmak istedi sarılmak delice sevişmek uzağındaydı her şeyi. İstediği tutkuları vardı.Özlediği dokunuşlar.Unutamadığı kokusu....
Bedenine yavaşça dokundu her dokunuşunda onu hatırladı bir kez daha seni seviyorum diye haykırdı.Mutluluk yüzünde belliydi.O sevdiği ile mutluydu koştu koştu koştu .Umuda koştu.Sevdiği kadını istedi o ise uzağındaydı.Her geçen gün sevgisi arttı.Her gecen gün aşkı arttı.Artık korkuyordu.Kaybetmekten üzülmekten ihanetten.O koşulsuz sevmişti.Ve hiç bir zaman unutmadı gecelerini aşklarını sevgilerini.Hep kalbinde taşıdı.Ve ölene kadar taşıyacağını da çok iyi biliyordu.O adam böyle sevdi eşini böyle aşık oldu sevdiği eşine....
Ya şiir gibi hayat yaşıcaz yada imlası bozulmuş düz yazı gibi ne bok olduğumuzu bilemicez...
YENGEÇ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder