Bak güzel kardeşim;
Bu ülkede, 5 yaşındaki çocuğa cinsel istismardan yargılanan erkeğe ''oruçlu indirimi'' yapıldı. Kimse sesini çıkarmadı.
Bu ülkede, 15 yaşındaki kız çocuğuna 8 yaşından itibaren 20 kişi cinsel istismarda bulundu, 70 yaşında tecavüz edeni de vardı, öz ağabeyi de. 20 sanığın neredeyse tamamı serbest kaldı. Bu dahi toplumda pek infial yaratmadı.
Bu ülkede, 70 yaşındaki görme engelli ve felçli kadına tecavüzden yargılanan sanık da ''iyi hal indirimi'' aldı. O kadar kanıksamışız ki ''aa yok artık'' dedik, sustuk.
Bu ülkede kadınların payına her gün yediği dayaklar düştü. ‘Erkektir, döver' dediniz. Şikâyetçi oldular, ''korumak yerine'' geri evlerine gönderdiniz.
Bu ülkede, kadınların ''fıtratında'' öldürülmek de vardır dediniz. Her gün bir iki kadın öldürülürken, erkeği ödüllendirdiniz. Bu ülkede binlerce kadın, ölünce tanındı. İsimleri farklı, hikâyeleri benzerdi.
Bu ülkede, kadın cinayetlerine karşı yapılan eylemlere katılan erkekler dahi başka kadınları öldürdü kardeşim.
Bu ülkede, ben bunları yazarken bile bir yerde kadınlar tacize uğruyor. Artık yeter. Hangisine ses çıkarsak, isyan etsek, gün geçmeden başka kadınların ölümleriyle karşılaşıyoruz. İşin kötüsü de bizi bunlara alıştırdılar kardeşim. Tükettik, sindirdik. Her türlü pisliği yaptık. Dövdük, sövdük, öldürdük. Duygu Asena'nın yıllar önce dediği gibi: ‘Kadının Adı Yok.' Evet, kadının adı yok ve değişen bir şey de yok.
AZAD ZENGİN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder